ก่อนอื่นขอขอบคุณทุกท่าน ที่มาพักที่เกสต์เฮาส์ของเรานะครับ
ผมหวังว่าทุกท่านจะมีแต่ความสุข ระหว่างที่พักอยู่ที่ไวกิกินะครับ
เชิญคนต่อไป
- สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี - สุภาพบุรุษ
ขอบคุณครับ
จบแล้วเหรอ
เมื่อกี้ฉันพูดตั้งยาว
ผมแค่ย่อน่ะ แค่สื่อเข้าใจก็พอแล้ว
เออ ช่างมันเหอะ
ฉันก็ไม่ได้หวังอะไรอยู่แล้ว
เอาเป็นว่า เรามาสนุกด้วยกันดีกว่า
เขาเป็นอะไรเหรอคะ
เขาเพิ่งถูกสาวเทมาน่ะครับ
อย่าไปสนใจเขาเลย เรามาปาร์ตี้กันดีกว่า
แล้วทำไมเธอต้องร้องไห้ด้วยคะ
เธอก็เพิ่งถูกหนุ่มเทมาเหมือนกันครับ
ถูกเทแบบน่าเวทนาและโหดร้ายมากครับ
อย่าไปสนใจพวกเขาเลยครับ
ช่างมันเถอะค่ะ
- ฉันขอขึ้นไปพักดีกว่า - ทำไมล่ะครับ กำลังสนุกเลยนะ
- เดี๋ยวสิครับ - เดี๋ยวก่อนสิ
- เดี๋ยวก่อนสิครับ - หยุดก่อนครับ
- เดี๋ยวก่อน - เฮ้
- เมย์เดย์ๆ เรื่องฉุกเฉินๆ - มีใครได้ยินผมมั้ย
นี่!
เลิกสั่งน้ำมูกสักทีได้มั้ย เดี๋ยวจมูกก็หลุดออกมาหรอก
พวกแกจะเป็นแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่
เธอไม่เห็นเหรอว่าแกทำให้ลูกค้ารู้สึกอึดอัด
ฉันขอโทษ
แต่ฉันหยุดร้องไห้ไม่ได้ เพราะเลิกคิดถึงรุ่นพี่แทฮยอนไม่ได้สักที
- พูดอะไรของเธอเนี่ย - ฟังไม่รู้เรื่องเลย
อย่าร้องไห้สิ ซอจิน
ซอจิน
- อะไรวะเนี่ย - เขาเป็นฌอง วัลฌองหรือไงกัน
รุ่นมาทำอะไรที่นี่เหรอคะ
มาหาเธอไง
เพราะฉันคิดถึงเธอมากเหลือเกิน
ฉันนึกว่ารุ่นพี่รู้สึกผิดหวังในตัวฉันซะอีก
ทำไมฉันต้องผิดหวังด้วยล่ะ
เพราะหนวดน่ะเหรอ
มันใช่เรื่องใหญ่ซะที่ไหนล่ะ ยัยบ๊อง
เธอไม่รู้เลยเหรอ
ว่าต่อให้บนหัวเธอมีกล้วยงอกออกมา
หรือต่อให้มีสาหร่ายสไปรูลินา งอกออกมาจากรักแร้ของเธอ
เขาบ้าไปแล้ว
ฉันก็ไม่สนใจหรอกนะ ซอจิน
รุ่นพี่
เธออยากมาคบฉันอย่างเปิดเผยมั้ย
รุ่นพี่
จะเป็นกล้วยหรือสาหร่ายฉันก็ไม่สนหรอก
คิดว่าตัวเองกำลังถ่ายหนังกันอยู่หรือไง
นี่มันหนังคัลต์ เกรดล่างชัดๆ
ว่ามั้ย ดงกู
อิจฉาจังเลย
- ตู้นี้ค่ะๆ - โอเคจ้ะ
นั่นแหละ เยี่ยมมาก
- รุ่นพี่ กาแฟได้แล้วค่ะ - ขอบคุณนะ
รุ่นพี่ รุ่นพี่เลือดกำเดาไหลค่ะ
ไม่เป็นไร มันไหลบ่อยอยู่แล้ว
ภาพวาดพวกนี้... สวยจังเลยนะคะ
เรามาถึงแล้ว
- มันดึกแล้ว รีบเข้าไปเถอะ - ค่ะ
จริงสิ
นี่
- อะไรเหรอคะ - เข้าแล้วค่อยเปิดดูนะ
ฉันไปก่อนนะ
กลับดีๆ นะคะ
กลับมาแล้ว
อ้าวกลับมาแล้วเหรอ เดตเป็นไงบ้าง
โย่ ชิวแบคคา
ทำไมหน้าแดงอย่างนั้นล่ะ
- อย่างกับคนที่เพิ่งจูบมาเลย - บ้า จูบเจิบอะไรกัน
นั่นไง เธอจูบแล้วสินะ
แล้วนั่นอะไรเหรอ
อันนี้เหรอ ของขวัญจากรุ่นพี่แทฮยอนน่ะ
ของขวัญเหรอ ไหนขอดูหน่อย
- เปิดเลยๆ - อย่านะ
- พี่เป็นใครถึงมาเปิดของขวัญคนอื่น - ฉันก็เป็นพี่เธอไง
เปิดเลย
กล่องดูดีนะเนี่ย
นี่อะไรน่ะ
มันคืออะไรเนี่ย
ให้เครื่องโกนหนวดเนี่ยนะ
ทำไมเขาถึงได้...
ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ
ผู้หญิงที่มีแฟนให้เครื่องโกนหนวดเป็นของขวัญ
คงมีแต่เธอคนเดียวนี่แหละ
ไม่ต้องมาพูดเลย
ว่ามั้ย ดงกู
แกจะร้องไห้ทำไมอีกเนี่ย
พอมาคิดๆ ดูแล้ว
ผมไม่เคยให้ของขวัญดีๆ อะไรกับซูอาเลย
เสียงอะไรน่ะ
อ้าว คิมบับนี่นา
ห้ามแตะนะ ของพวกนี้ฉันทำให้รุ่นพี่
ยัยขี้งก
- ไม่กินก็ได้! - ห้ามกินเด็ดขาด
ขนาดรามยอน เธอยังไม่เคยทำให้พวกเรากินเลย
แต่กลับทุ่มเททุกอย่างให้เขาเนี่ยนะ
มันน่าหงุดหงิดจริงๆ
ว่ามั้ย ดงกู
ร้องไห้เรื่องอะไรอีกวะ
ผมไม่เคยทำคิมบับให้ซูอาเลยสักครั้ง
มีผู้ชายเกาหลีที่ไหนทำคิมบับให้แฟนตัวเองกันเล่า
ว่ามั้ย ดูชิก
พี่ควรมีมารยาทถามผมก่อนนะ ว่าผมเคยมีแฟนบ้างมั้ย
- ขอโทษที - แย่จริงๆ
ซอจิน ทำไมถึงไปยืนตรงนั้นล่ะ
ไม่มีอะไรค่ะ
รุ่นพี่เลือดกำเดาไหล...
คงเพราะฉันเครียดเรื่องงานมากไปมั้ง
- มันเลยไหลบ่อยมาก - งั้นเหรอคะ
ฉันใกล้เขียนข่าวเสร็จแล้ว รอแป๊บนึงนะ
ค่ะ ตามสบายเลยค่ะ
ฉันก็ว่าจะอ่านหนังสือเหมือนกัน
เสร็จ
นั่นอะไรเหรอ
อันนี้เหรอคะ คิมบับค่ะ
- เธอทำมาให้ฉันเหรอ - ใช่ค่ะ
ลองทานดูสิคะ
ต้องอร่อยแน่เลย
- ว้าว - นี่ค่ะ
ซอจิน
คิมบับน่ะ เขาต้องใช้มือกินมันถึงจะอร่อย
น่ากินจัง
อร่อยมากเลย
เธอก็ลองกินดูสิ อ้ำ
ไม่เป็นไรค่ะ
- ฉันกินเองดีกว่า - ไม่เอาน่า ซอจิน
ฉันอยากป้อนเธอบ้าง
กินสิ เร็วเข้า
เก่งมาก
น่ารักสุดๆ
นั่นอะไรน่ะ
ไม่เห็นมีอะไรเลย เธอเห็นอะไรเหรอ
ฉันน่าจะตาฝาดไปน่ะค่ะ
แหม เธอนี่มันน่ารักจริงๆ
ยัยตัวอ้วนของเค้า
ซอจิน
ขอฉันป้อนเธออีกสักคำนะ
ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร อย่าดีกว่าค่ะ
ขอดูเรื่องอื่นบ้างได้มั้ย
ปล่อยไว้แบบนี้แหละ
ทุกครั้งที่ดูผมยังรู้สึกว่ามันใหม่เสมอ
ทิชชูหมดแล้ว
ห้ามยุ่งกับรีโมตนะ
กลับมาแล้ว
อ้าว ชิวแบคคา
เดตเป็นไงบ้าง
ก็โอเค
แต่ทำไมสีหน้าเหมือนไปทะเลาะกันมากกว่าล่ะ
เราไม่ได้ทะเลาะกันหรอก
แต่รุ่นพี่เขามีนิสัยแปลกๆ อยู่เรื่องนึง
นิสัยยังไงเหรอ
เขาชอบแคะขี้มูกตลอดเวลาเลย
ใครๆ เขาก็แคะกันทั้งนั้น ไม่เห็นจะแปลกตรงไหน
แปลกสิ
หลังแคะเสร็จก็ไม่ล้างมือ
แถมยังเอามือนั่นมาจับคิมบับแล้วก็มาป้อนฉันอีก
- แล้วก็หยิกแก้มฉัน - ชิวแบคคา
- เธอนี่เห็นแก่ตัวมากเลยนะ - ฉันเนี่ยนะ
ทีเขายังยอมรับเธอเรื่องหนวดเลย
แต่เธอกลับรับเรื่องแคะขี้มูกไม่ได้เนี่ยนะ
แล้วมันเหมือนกันซะที่ไหนล่ะ
ของฉันมันเรื่องร่างกาย แต่ของเขามันเป็นนิสัย
ไม่รู้ด้วยแล้ว ถ้าไม่ชอบขนาดนั้นก็บอกเขาไปสิ
บอกเขาดีมั้ยนะ
แล้วถ้าเขาโกรธฉันล่ะ
เรื่องหนวดเขายังเข้าใจ เรื่องนี้เขาคงไม่โกรธหรอกน่า
นี่มันที่ฉันนะ
รอบนี้อะไรอีก จะร้องเรื่องอะไรอีก
ห้องน้ำทิชชูหมด
โอ๊ย ตูจะบ้าตาย
คุณดงกูคะ
ฉันทำโจ๊กมาให้ ลองทานดูสิคะ
ผมไม่หิว
แกจะทำแบบนี้ไปจนถึงเมื่อไหร่
ไม่ยอมกินข้าว นอนก็ไม่ยอมนอน เดี๋ยวก็ได้ตายจริงๆ หรอก
ปล่อยให้ฉันตายไปเถอะ ฉันไม่อยากอยู่แล้ว
ไอ้บ้าเอ๊ย สมองไปหมดแล้วมั้ง
ไม่มีอะไรจะทำ ก็เลยมานั่งยึดติดกับยัยซูอาเนี่ยนะ
ว่าไงนะ
ยัยซูอางั้นเหรอ
ระวังคำพูดด้วย
ฉันพูดผิดตรงไหน
ซูอาอาจดูไม่มีค่าสำหรับพี่ แต่สำหรับผมเธอคือรักแท้
สำหรับผม ซูอาคือความทรงจำ ที่ผมจะไม่มีวันลืมจนตาย
เธอคือบาดแผลที่ไม่มีวันรักษาหายเข้าใจมั้ย!
แล้วทำไมต้องมาตวาดด้วยล่ะ
มาทำอะไรที่นี่คนเดียวเหรอคะ
ไม่มีอะไรครับ
คุณคงลำบากมากใช่มั้ยคะ
ความเจ็บปวดที่อยู่ดีๆ ต้องมาเลิกกัน ฉันเองก็เคยเจอ ฉันเข้าใจดีค่ะ
แต่ว่า คุณดงกูคะ
แม้ว่าตอนนี้มันจะรู้สึกเจ็บเจียนตาย แต่พอเวลาผ่านไปมันก็จะหายเองค่ะ
- เพราะฉะนั้น... - ผิดแล้วครับ
ผมไม่มีทางลืมได้หรอกครับ
ต่อให้ผ่านไปสิบปี ไม่สิ ต่อให้ผ่านไปร้อยปี ผมก็ไม่มีทางลืมเธอได้หรอกครับ
ทำไมเหรอคะ
เพราะผมแทบไม่เคยทำอะไรให้เธอเลย
มันทำให้ผมเสียใจมาก
แต่คุณรู้มั้ยครับว่าผมรู้สึกเสียใจเรื่องอะไรที่สุด
เสียใจที่ไม่ได้เลิกรากับเธอแบบดีๆ
หากผมมีโอกาสได้เจอเธอเป็นครั้งสุดท้าย
ผมอยากจะเลิกรากับเธอแบบดีๆ
ผมจะได้ไม่มานั่งเสียใจทีหลัง
คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอคะ
ฉันมีเรื่องจะขอร้องน่ะค่ะ
เรื่องอะไรเหรอคะ
คุณช่วยไปพบคุณดงกูเป็นครั้งสุดท้ายได้มั้ยคะ
ทำไมฉันต้องไปเจอด้วยคะ
ตอนนี้เขาทรมานใจมากเลยค่ะ
กินก็ไม่ได้ นอนก็ไม่หลับ เอาแต่ร้องไห้ตลอดเวลาเลย
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันเหรอคะ
พวกคุณเคยคบกันมาตั้งสี่ปี
พวกคุณไม่ควรมาจบกันแบบนี้นะคะ
- ไปเจอเขาเป็นครั้ง... - ไม่ค่ะ
ฉันไม่คิดจะไปเจอเขา คุณกลับไปเถอะค่ะ
ฉันต้องทำงานต่อ
ขอร้องนะคะ ช่วยชีวิตเขาสักครั้งเถอะนะคะ
นะคะ คุณซูอา
คุณซูอา
คุณซูอา ขอสักครั้งเถอะนะคะ
บอกว่าไม่ไง แล้วคุณก็กลับไปได้แล้ว
คุณซูอา
คุณซูอา ช่วยไปเจอเขาเป็นครั้งสุดท้ายเถอะนะคะ
คุณซูอา!
ทำไมมองฉันแบบนั้นล่ะ หน้าฉันมีอะไรเปื้อนเหรอ
เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร
งานฉันใกล้เสร็จแล้ว รอแป๊บนึงนะ
ค่ะ
รุ่นพี่
ตกใจหมด มีอะไร
ฉันขอโทษจริงๆ นะคะแต่ว่า...
รุ่นพี่ช่วยเลิกแคะขี้มูกสักทีได้มั้ยคะ
ขอโทษที ฉันไม่รู้ตัวเลย
แล้วก็ช่วยเลิกปั้นขี้มูกแล้วดีดสักทีได้มั้ยคะ
ก็ได้ ขอโทษทีนะ
ฉันลองคิดอยู่นานว่าจะบอกรุ่นพี่ดีมั้ย
- แต่วันนี้ฉันคงต้องพูดแล้วล่ะ - อือ
รู้ตัวมั้ยคะ ว่ารุ่นพี่แคะขี้มูกตลอดเวลาเลย
จริงเหรอ ฉันเนี่ยนะ
ก็ใช่น่ะสิคะ
แล้วเลือดกำเดาก็ไหลบ่อยใช่มั้ยคะ
นั่นเป็นเพราะว่า
รุ่นพี่แคะขี้มูกบ่อยๆ ไงคะ เลือดมันถึงได้ไหล
มันคงเป็นนิสัยที่ฉันชอบทำตอนไม่รู้ตัว ขอโทษทีนะ
ไม่เป็นไรค่ะ เรื่องนี้มันแก้กันได้
ฉันไม่ได้ทำให้รุ่นพี่รู้สึกแย่ใช่มั้ยคะ
ไม่หรอก ที่เธอบอกฉันก็เพราะเอาใจใส่ฉันนี่นา
ค่อยยังชั่วหน่อย
ถ้างั้นเราไปหาเบียร์ดื่มกันดีมั้ยคะ
- ไปกันเถอะค่ะ - อืม ได้สิ
ดงกู ทางนี้
ทำไมต้องเรียกฉันออกมาด้วยล่ะ
พอดีมีเพื่อนคนนึงที่ฉัน เคยทำงานด้วยกันที่ร้านสะดวกซื้อ
แล้วเธอก็เอาแต่ขอให้ฉันจัดนัดบอดให้
- แล้วยังไงต่อ - ฉันก็เลยจัดให้เธอไง
จะลืมผู้หญิงได้ ก็ต้องมีผู้หญิงใหม่นี่แหละ
- เพราะฉะนั้น... - แกบ้าไปแล้วเหรอ
- เป็นอะไรไป - นี่แกเห็นฉันเป็นคนใจง่ายเหรอ
ใจฉันยังเจ็บทุกครั้งที่คิดเรื่องซูอาอยู่เลย
ฉันยังไม่พร้อมแล้วก็ไม่คิด จะปล่อยเธอไป เข้าใจมั้ย
จะกลับไปแบบนี้ไม่ได้นะ
- เดี๋ยวก่อนสิ - บ้าไปแล้วหรือไง
นั่นไงเธอมาแล้ว คุณมีนา
ทางนี้ครับ
คุณมีนา คนนี้เพื่อนที่ผมเคยพูดถึง คังดงกูครับ
สวัสดีค่ะ ฉันชื่ออีมีนาค่ะ
สวัสดีครับ
ฉันยอมทำให้เพราะแกขอหรอกนะ
อย่าทำอะไรแบบนี้อีก เข้าใจมั้ย
อืม โอเค
ฉันเคยได้ยินเรื่องคุณจากพี่ดูชิกมาเยอะเลยค่ะ
จริงเหรอครับ
งั้นเราไปหากาแฟดื่มกันดีมั้ย
ฉันว่าเราไปดื่มเหล้ากันเลยดีกว่าค่ะ
- เอางั้นเลยเหรอครับ - คุณมีนา
ผมว่าดงกูคงต้องกลับก่อนแล้วล่ะครับ
พอดีเขาเพิ่งเลิกกับแฟนมาไม่นาน
เขาคงไม่อยากนัดบอดหรอกครับ
อ๋อ งั้นเหรอคะ
งั้นไม่เป็นไรค่ะ
ดงกู
ขอโทษที่ไม่เข้าใจความรู้สึกแกนะ
กลับบ้านเถอะ
กลับไปพักผ่อนเถอะ
พักเยอะๆ เลยนะ
โอเค ก็ได้
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ไว้เจอกันใหม่ค่ะ
- พี่คะ พี่เลี้ยงหอยย่างนะ - ได้เลยจ้ะ
แล้วเธอเป็นยังไงบ้าง ไม่เห็นติดต่อมาเลย
เฮ้ คังดงกู
ทำไมนายต้องหันไปมองด้วยล่ะ
นายรู้สึกเสียดายเหรอ
นายเพิ่งเลิกกับซูอาได้ไม่นานเองนะ
ตั้งสติไว้ คังดงกู!
เราจะสั่งอะไรกันดีคะ
ใบชิโส... พาสต้าใบชิโสะ
รุ่นพี่ เอาอีกแล้วนะ
- ขอโทษที - ไม่ได้การแล้วล่ะ
ฉันว่าเราต้องใช้มาตรการฉุกเฉินแล้ว
มาตรการฉุกเฉินเหรอ
ซอจิน
เราต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ
เราต้องทำเพื่อดัดนิสัยรุ่นพี่ค่ะ
ทำไมคะ ไม่อยากทำเหรอคะ
เปล่าๆ เข้าใจแล้วจ้ะ
ชนแก้ว
แป๊บนึงนะ
- ชนแก้ว - ชนแก้ว
ชนแก้ว
กินได้เลย
ขอโทษครับ
ดงกู
อ้าว พวกนายมาที่นี่ด้วยเหรอ
ใช่ พอดีคุณมีนาเขาอยากกินหอยย่างน่ะ
แล้วแกล่ะ มาทำอะไรที่นี่
ฉันกำลังกลับบ้าน แต่มีเรื่องให้ต้องคิดเยอะ
ก็เลยว่าจะมาดื่มเหล้าหน่อย
- คนเดียวเหรอ - ใช่
- มากินหอยย่างคนเดียวเนี่ยนะ - ก็ใช่น่ะสิ
ฉันมาที่นี่คนเดียวอาทิตย์ละสามครั้ง มันแปลกมากเหรอ
งั้นมาทานด้วยกันมั้ยคะ
- ได้เหรอครับ - อย่าดีกว่าครับ คุณมีนา
เขาบอกว่าเขามีเรื่องให้ต้องคิดอีกเยอะ
ช่วงนี้เขาทรมานใจมาก
ดงกู
แกไม่ต้องสนใจพวกเรานะ แล้วกินเยอะๆ ล่ะ
- กินให้อิ่มไปเลยนะ - โอเค
รับอะไรดีคะ
ขอโซจูขวดนึงกับหอยย่างครับ
คนเดียวเหรอคะ มันเยอะมากเลยนะคะ
ผมเคยกินแบบนี้อาทิตย์ละสองสามครั้ง
เอามาเถอะครับ
ชิบหายแล้ว ทำไมมันถึงได้เยอะแบบนี้
เริ่มอิ่มแล้วแต่ยังเหลืออีกตั้งเยอะ
- ชนแก้ว - ชนแก้ว
มีนา เขานี่หัวช้ามากเลยว่ามั้ย
นั่นน่ะสิคะ เขาหัวช้าขนาดนั้นได้ยังไง
- ว่าแต่เขาเป็นใครเหรอคะ - เขาชื่ออีจุนกี พี่ที่อยู่ด้วยกันน่ะ
ทำไมเขาถึงได้...
- เรามาจบแก้วนี้แล้วกลับกันเถอะค่ะ - โอเค
อิ่มจังเลย
- ไปกันเลยมั้ยคะ - เอาสิ
ทำไม แกก็จะกลับแล้วเหรอ
ใช่ ฉันว่าจะกลับตั้งนานแล้ว
แต่แกยังเหลือหอยอีกเยอะเลยนะ
อ๋อ พวกนี้เหรอ ฉันซื้อกลับบ้านไปให้ซอลน่ะ
แกจะเอาหอยย่างให้ซอลกินเหรอ
เด็กเพิ่งครบร้อยวันเองนะ
หั่นให้ก็ได้นี่
ป้าครับ ช่วยห่อให้ทีครับ
รุ่นพี่ เอาอีกแล้วนะ
เผลอไม่ได้เลยนะ
ซอจิน ฉันว่ามันมากเกินไปนะ
มากเกินไปอะไรกันคะ
ฉันจะตีรุ่นพี่ทุกครั้งที่เอามือไปแคะเลยล่ะ
เข้าใจแล้ว เลิกพูดเถอะ
จะเลิกได้ยังไงล่ะคะ
รุ่นพี่นั่งแคะขี้มูกแบบไม่สนใจฉันได้ยังไงคะ
ไม่คิดจะฟังฉันบ้างเหรอคะ
พอสักทีได้มั้ย
ทำไมต้องโมโหด้วยล่ะ
แค่แคะขี้มูกมันผิดมากนักหรือไง
ฉันทำแบบนี้ก็เพื่อรุ่นพี่นะคะ
เพราะรุ่นพี่เลือดกำเดาไหลบ่อย แถมมันยังสกปรกอีกด้วย
พูดตามตรงนะคะ
มันดูไม่ดีเลยค่ะ
ดูไม่ดีงั้นเหรอ
ทีเธอยังมีหนวดเลย
ทำไมต้องเอาเรื่องนั้นมาพูดด้วยล่ะคะ
ทีฉันยังรับเรื่องเธอมีหนวดได้เลย
แล้วทำไมเธอถึงรับไม่ได้
มันเหมือนกันที่ไหนล่ะคะ
ของฉันมันเรื่องร่างกาย แต่ของพี่มันเป็นนิสัยติดตัวนะคะ
เพราะร่างกายฉันมันสร้างขี้มูกเร็วต่างหาก
ว่าไงนะ
ขอถามหน่อย เธอว่าเรื่องแคะขี้มูก กับหนวดอันไหนมันแปลกกว่ากัน
ทำไม อยากรู้เหรอ ให้ฉันถามคนอื่นให้มั้ย
ขอโทษนะครับ
ผู้หญิงคนนี้มีหนวดขึ้นด้วยครับ
คุณว่าเรื่องหนวดกับเรื่อง แคะขี้มูกอันไหนแปลกกว่ากัน
พอได้แล้ว รุ่นพี่กำลังทำให้ฉันขายหน้านะ
ขายหน้าเหรอ
นี่ฉันทำเธอขายหน้าเหรอ
เธอก็ทำฉันขายหน้าเหมือนกัน
เธอรู้มั้ยว่าทำไม
เวลาที่ฉันเดตกับเธอตั้งแต่เช้าจรดเย็น
ฉันจะเห็นหนวดของเธองอกขึ้นมา
แล้วยิ่งตอนจูบเธอนะ ฉันรู้สึกแสบๆ คันๆ ไปหมดเลย
ถ้าวันไหนฉันได้จูบกับเธอ ฉันต้องกลับบ้านเอายามาทาปากตลอด
สภาพฉันที่ดูน่าเวทนาแบบนั้น...
ฉันต้องอดทนเรื่องพวกนี้มาตลอด
แล้วทำไมเธอต้องทำให้ฉัน ขายหน้าเรื่องแคะขี้มูกด้วย
ถ้ารุ่นพี่ไม่ชอบ รุ่นพี่ก็พูดออกมาเลยสิ
รุ่นพี่จะเก็บเงียบมาจนถึงตอนนี้ทำไม
ใจแคบจริงๆ
ใจแคบเหรอ
พูดพอหรือยัง
ทำไม ฉันพูดว่าไอ้คนใจแคบแล้วไง
เป็นผู้ชายซะเปล่า แต่ใจแคบจริงๆ
ก็ได้ ฉันมันใจแคบ ยัยขนดก!
ขนดกเหรอ
- ไอ้ขี้มูก - ไอ้ขี้มูกเหรอ
- ใช่ ไอ้ขี้มูก - อย่ามาเรียกฉันว่าไอ้ขี้มูกนะ
งั้นเธอก็เป็นยัยขนดกแห่งฮูอัมดง
- ไอ้ขี้มูกแห่งวังชิบรี - ว่าไงนะ
อย่ามาดูถูกวังชิบรีนะ
ฉันทนไม่ไหวแล้ว เราเลิกกันเถอะ
ก็ได้ เลิกไปเลย
อย่าโทรมาอีกนะ ไอ้ขี้มูก
เธอนั่นแหละอย่าโทรมา ยัยขนดกแห่งฮูอัมดง
- ไม่รู้ไม่ได้ยิน ไอ้ขี้มูก - ยัยขนดกแห่งฮูอัมดง
- ไม่ได้ยินๆ - ยัยขนดกๆ
ใจเย็นๆ ก่อนนะครับ
ตกใจหมดเลย
ยังไม่ไปอีกเหรอคะ
ช่วยไปพบคุณดงกูเป็นครั้งสุดท้ายเถอะนะคะ
ทำไมคุณต้องทำแบบนี้ด้วย
เขาสั่งให้คุณทำแบบนี้เหรอ
- เปล่านะคะ - แล้วคุณจะมาทำแบบนี้ทำไม
เพราะฉันรู้ดีกว่าใครว่า การเลิกกันโดยไม่ทันได้บอกลากันดีๆ
กับคนที่เรารักมันเจ็บปวดมากแค่ไหน
ช่วยไปเจอเขาเป็นครั้งสุดท้ายเถอะนะคะ
ขอร้องล่ะค่ะ
ไม่ค่ะ
ฉันไม่อยากเจอหน้าเขาอีกแล้ว
เลิกเสียเวลาได้แล้วค่ะ
คุณนี่ใจร้ายจริงๆ เลยนะ
คุณซูอา
ถ้าคุณยังขืนปฏิเสธอีก
ฉันไม่ปล่อยคุณไว้แน่
แล้วคุณจะทำอะไรฉัน
กระเป๋าฉัน!
บ้าไปแล้วเหรอ
นี่คุณ!
- ขอบคุณที่เลี้ยงนะคะ - ไม่เป็นไรจ้ะ
อย่าลืมนัดบอดวันศุกร์นี้ล่ะ
อะไรนะ นัดบอดเหรอ
นี่เขานัดผู้ชายอื่นให้เธอแล้วเหรอ
ฉันยังไม่ได้เบอร์เธอเลยนะ
เดี๋ยวนะ
ทำไมฉันต้องอยากได้เบอร์เธอด้วยล่ะ
นี่ฉันสนใจเธอจริงๆ เหรอเนี่ย
ตั้งสติไว้ๆ คังดงกู!
อ้าว แกยังไม่กลับอีกเหรอ
เป็นอะไรเหรอคะ
สงสัยจะมีอะไรติดฟันน่ะครับ
คุณมีนามีนามบัตรมั้ยครับ
อยู่ดีๆ ขอนามบัตรทำไม
นามบัตรเนี่ยแหละ คือที่แคะฟันที่ดีที่สุด
แกไม่รู้เหรอว่าเวลามีอะไรติดฟัน มันกวนใจฉันมากเลยน่ะ
- ไม่เห็นรู้เลย - อ๋อ
คุณมีนา คุณมีนามบัตรมั้ยครับ
ฉันมีนามบัตร
นี่ไง
นี่มันนามบัตรสำคัญของแก ที่ "แม่หมู" เป็นคนให้มานี่
ฉันจะเอามาแคะฟันลงได้ยังไง
ฉันมีอีกนะ
คุณมีนาไม่มีเหรอครับ
นามบัตรเหรอคะ สักครู่นะคะ
นามบัตรของฉัน...
นี่ค่ะ
มันเป็นนามบัตรที่ทำงานเก่าของฉัน จะไม่เป็นไร...
มันต้องแบบนี้สิ
มันเป็นกระดาษที่ผมชอบมากที่สุดเลยครับ
มันเหมาะที่จะใช้แคะฟันจริงๆ
หายากมากเลยนะเนี่ย
- ค่อยยังช่วยหน่อยนะคะ - ขอบคุณนะครับ
เป็นอะไรของเขาน่ะ
เรานี่มันเนียนจริงๆ
ฉลาดสุดๆ
เริ่ด
คุณยุนอา หยุดเถอะค่ะ
คุณต้องยอมไปเจอคุณดงกูก่อนค่ะ
คืนตอนที่ฉันยังพูดดีๆ ด้วยดีกว่านะ
ฉันจะไม่คืนจนกว่าคุณจะยอมไปเจอคุณดงกู
ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วยเนี่ย
คุณจะทำแบบนี้กับผู้ชายที่คุณเคยรักไม่ได้นะคะ
ช่วยไปเจอเขาเป็นครั้งสุดท้ายเถอะนะคะ
ก็ได้ค่ะ
เข้าใจแล้วค่ะ
จริงเหรอคะ
- แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน - อยู่ที่เกสต์เฮาส์ค่ะ
ไปกันค่ะ
ผมเองครับ คังดงกู คนที่คุณจะมานัดบอดด้วย
ผมแค่อยากเช็กว่าคุณกลับบ้านปลอดภัยดีมั้ย
ยินดีที่ได้พบคุณวันนี้นะครับ
ซูอา
คุณไปนัดบอดมาเหรอคะ
เดี๋ยวนะ... ทำไมซูอาถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ
คุณเป็นคนขอเองไม่ใช่เหรอ ว่าอยากเจอคุณซูอาเป็นครั้งสุดท้าย
เรื่องนั้น...
- ซูอา คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้นะ... - ดงกู
- ขอคุยด้วยหน่อยสิ - ฮะ
โอเค ได้สิ
ซูอา มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดจริงๆ นะ
ฉันไม่อยากไปนัดบอดเลย
แต่ไอ้ดูชิกมันคะยั้นคะยอให้ฉันออกมา
ฉันคงเป็นบ้าไปชั่วขณะล่ะมั้ง
ขอโทษจริงๆ นะ ซูอา
ดงกู
นายไม่เห็นต้องมาขอโทษฉันเลย
ฉันไม่มีสิทธิได้ยินคำนั้นจากนายแล้วนะ
ขอบคุณที่รักฉันตลอดสี่ปีที่ผ่านมานะ
ฉันมีความสุขมากเลยล่ะ
- แต่ว่า... - หยุดก่อน
เธออยากจะพูดว่าอะไรกันแน่
ด่าฉันซะยังจะดีกว่า
เวลาเธอพูดแบบนี้ มันเหมือนฉันรั้งเธอไม่ได้อีกแล้ว
มันเหมือนว่าเราจะจบกันจริงๆ
ซูอา
ฉันจะปรับปรุงตัว
ฉันจะทำให้ดีกว่าหมอนั่นร้อยเท่าพันเท่าเลยนะ
- เพราะฉะนั้นเธอ... - ดงกู
ที่ผ่านมานายทำดีพอแล้ว
ที่เราเลิกกันมันไม่ใช่ความผิดนายหรอกนะ
แต่มันเป็นเพราะฉันเอง
ที่เป็นคนเปลี่ยนไป
ฉันอยากจะบอกนายว่า
ฉันมีความสุขมากที่ได้อยู่กับคุณยุนซอก
เพราะฉะนั้นลืมฉันไปเถอะนะ
ฉันเองก็อยากให้นายมีความสุขเหมือนกัน
ขอโทษนะ
ขอโทษนะ ดงกู
ฉันขอโทษจริงๆ ดงกู
ขอบคุณที่นายมาชอบฉันนะ
ฉันไปก่อนนะ
พวกแกมีชีวิตอยู่เพื่อวันพรุ่งนี้
คนที่มีชีวิตอยู่เพื่อวันพรุ่งนี้อย่างแก
ต้องจบชีวิตเพราะคนที่มีชีวิตเพื่อวันนี้อย่างฉัน
ฉันมีชีวิตเพื่อวันนี้เท่านั้น
ฉันจะทำให้แกเห็นเองว่าชีวิตเส็งเคร็งแบบนั้น...
มันเป็นยังไง
- วางประวัติแล้วกลับได้เลย - ครับ
นี่คือประวัติของนักแสดงหน้าใหม่ อีจุนกีครับ
โปรดจำชื่อผมไว้ด้วยนะครับ
ขอให้หนังขายตั๋วได้สิบล้านใบนะครับ
- ไปก่อนนะคะ - ไว้เจอกันใหม่นะ
บ๊ายบาย
กลับมาแล้ว
แต่งตัวจัดเต็มขนาดนี้ ไปไหนมาเหรอ
ฉันไปตระเวนร่อนใบสมัครที่บริษัทสร้างหนังมาน่ะ
ร่อนทุกวันแล้วได้อะไร
ยังไงก็ไม่ได้บทพูดอะไรอยู่ดี
- เสียดายกระดาษเปล่าๆ - ว่าไงนะ ยัยบ้า
นี่เธอกล้าพูดกับฉันแบบนี้เหรอ
เพราะแบบนี้ไงรักแรกถึงได้เรียกแกว่า ยัยขนดกแห่งฮูอัมดง
บอกแล้วไงว่าอย่าพูดเรื่องนั้นอีก
บอกแล้วว่าอย่าพูด อย่าพูดเข้าใจมั้ย
เลิกตีกันได้แล้ว เรามีแขกมานะ
- คังซอจิน! - ปล่อย!
ทำไมแกถึงมีกล้องด้วยล่ะ
- พรุ่งนี้ฉันมีบางอย่างต้องไปถ่ายน่ะ - ถ่ายเหรอ
ถ่ายอะไร
ผมจะไปช่วยพี่แทชิกน่ะ
อยู่ดีๆ ไปทำงานพิเศษทำไม
- หาเงินไง - เงินเหรอ
แกมีเรื่องอะไรหรือเปล่า
ไม่มีเรื่องอะไรหรอก
ผมเลิกกับซูอาแล้ว
ดูเหมือนเธอจะได้เจอผู้ชายดีๆ แล้วล่ะ
ถึงเวลาที่ผมต้องปล่อยเธอไปแล้ว
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องที่แกจะไปหาเงิน
ก็ไหนๆ ตอนนี้ก็เลิกกับซูอาแล้ว
ฉันก็เลยอยากเป็นผู้เป็นคนกับเขา แล้วก็ตั้งใจถ่ายหนังน่ะ
นี่
ฉันจะพยายามหาค่าถ่ายทำให้ได้ภายในหนึ่งปี
ส่วนพี่ก็ตั้งใจฝึกการแสดงไป
ส่วนแกก็รีบๆ เขียนบทให้เสร็จสักที
คังดงกูคนเก่ากลับมาแล้วเว้ย
แล้วแกจะเขียนแบบที่เคยคิดไว้ใช่มั้ย
ที่ประธานาธิบดีอเมริกาเกิดใหม่เป็นบรูซ ลีอะนะ
อยากจะรู้จริงๆ ว่าแก๊งนี้จะไปได้สักกี่น้ำ
ทำไมถึงถอนหายใจล่ะ
พี่มีเรื่องอะไรเหรอ
ซอจิน
เธอมีความฝันมั้ย
ความฝันเหรอ มีสิ
"นักข่าว"
ฉันฝันอยากเป็นนักข่าวตั้งแต่เด็กๆ
แต่ฉันจำไม่ได้แล้วว่าตกสัมภาษณ์ไปแล้วอีกรอบ
พี่ถามทำไมเหรอ
ฉันอิจฉาเธอนะ
เพราะทุกๆ คนต่างก็มีความฝัน
คุณดงกูก็มี คุณจุนกีก็มี
แม้แต่คุณดูชิกก็ยังมี
พี่ไม่เห็นต้องอิจฉาเลย
แล้วพี่ไม่มีความฝันเหรอ
เคยมีอยู่อย่างนึง
แต่สภาพอย่างฉันจะไปฝันอะไรได้
ความฝันมันไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องนั้นสักหน่อย
เธอก็รู้นี่ว่าสถานะตอนนี้ฉันเป็นยังไง
แล้วฉันก็มีซอลอยู่ด้วย
พี่
พี่รู้จักเจ.เค.โรว์ลิ่งมั้ย
เธอก็เป็นแม่ม่ายที่มีลูกสาวเหมือนกัน
เธอมีรายได้แค่เงินช่วยเหลือจากรัฐ อาทิตย์ละ 15,000 วอน
เธอต้องเติมน้ำใส่นมเยอะๆ เพราะมีนมไม่พอ
พี่รู้มั้ยว่าหนังสือที่เธอเขียน ทั้งๆ ที่ตกอยู่ในสภาพนั้นคือเรื่องอะไร
หนังสือเล่มนั้นก็คือ "แฮรี่ พอตเตอร์"
ทุกคนมักจะพูดว่าที่พวกเขาทำไม่ได้
ก็เพราะพวกเขาไม่มีเงิน ไม่มีเวลา หรือมีพ่อแม่รวยๆ
มันเป็นข้อแก้ตัวทั้งนั้นแหละ
บอกมาสิ ว่าความฝันของพี่คืออะไร
เดี๋ยวฉันช่วยพี่เอง พี่บอกมาเถอะน่า
แรปเปอร์
แรป... แรปเปอร์เหรอ
เป็นแรปเปอร์เหมือน Dok2 หรือ BewhY น่ะเหรอ
มันแปลกใช่มั้ย
มันไม่แปลกหรอก แต่แค่คาดไม่ถึงน่ะ
- พี่แรปเป็นด้วยเหรอ - นิดนึง
- อยากลองฟังดูมั้ย - เอาสิ
♪ เย่ จัดไป ♪
♪ โลกที่อยู่ตรงหน้าฉัน ♪
♪ มันเป็นโลกที่เพ้อฝัน ♪
♪ ข้าวที่มันอร่อยล้ำ ♪
♪ แต่ฉันอยากได้รางวัลจากนายก ♪
♪ หรือรางวัลประธานาธิบดีดีนะ ♪
♪ มันจะดีเหรอ ♪
♪ ยัยบ๊อง เซ็กซี่ มิซารี จอมจุ้น น่าเวทนา ♪
เป็นไง
ก็ไม่เหมือนใครดีนะ
ฉันว่าถ้าพี่ฝึกอีกนิดก็น่าจะได้แล้ว
จริงเหรอ
งั้นฉันมุ่งมั่นทางนี้ดีมั้ย
เอาสิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
มันเป็นความฝันของพี่นี่นา
ขอบใจนะ ซอจิน
ถ้าไม่ได้เธอ ฉันคงได้แต่ อัดอั้นตันใจไปตลอดชีวิตแน่เลย
- ขอบใจนะ ซอจิน - ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะ
สู้ๆ นะคะพี่
พลทหารคิม ทำใจดีๆ ไว้
นายจะตายไม่ได้นะ
เมย์เดย์ เมย์เดย์
อีเมอร์เจนซี
พลทหารคิม เราใกล้จะถึงแล้ว
พลทหารคิม พลทหารคิม!
เจ้าพวกคนชั่ว
ไว้เจอกันในนรกแล้วกัน
- จบแล้วครับ - คือว่า...
คุณรู้ใช่มั้ยว่าหนังของเราเกี่ยวกับเรื่องอะไร
ครับผู้กำกับ "นาวิก"
- มันเกี่ยวกับหน่วยรบพิเศษไม่ใช่เหรอครับ - ไม่ใช่
มันเกี่ยวกับนักว่ายน้ำต่างหาก
ฉลามหนุ่ม พัคแทฮวาน
ว่ายน้ำ โอลิมปิก คนหนุ่ม
ขอโทษครับ พอดีช่วงนี้ผมออดิชันเยอะไปหน่อย
ผมขอลองอีกรอบนะครับ
ไม่ต้อง เราไม่อยากดูแล้ว
- กลับไปเถอะ - ฮะ
ผู้กำกับ ให้โอกาสผมอีกสักครั้งเถอะนะครับ
ผมว่ายน้ำเก่งมากเลยนะครับ
จะให้เล่นบทเล็กหรือไม่ให้ค่าตัวก็ได้ครับ
ผมยอมทำทุกอย่างเลยครับ
ขอร้องล่ะครับ
ถ้างั้นไหนลองถอดชุดซิ
อะไรนะครับ
ทำไมผมต้องถอดชุดด้วย...
ก็นี่มันหนังเกี่ยวกับนักว่ายน้ำ
เราก็ต้องดูก่อนสิว่าหุ่นคุณดีมั้ย ถึงจะหาบทให้ได้
ได้เลยครับ จะถอดเดี๋ยวนี้เลยครับ
เดี๋ยวๆ
นั่นคือขนหน้าอกคุณเหรอ
ใช่ครับ
ที่ขาก็เป็นแบบนี้เหรอ
ใช่ครับ พอดีผมมีฮอร์โมนเพศชาย ค่อนข้างเยอะน่ะครับ
กลับบ้านได้เลย
รูดซิบแล้วออกไปได้เลย
ทำไมล่ะครับ
คุณเคยเห็นนักว่ายน้ำขนดกแบบนี้เหรอ
พวกเขาต้องตัดผมสั้น โกนขนรักแร้ เพื่อลดแรงต้านของอากาศ
แม้แต่ขนตรงนั้นยังต้องโกนเลย
ผมจะโกนครับ
นอกจากผมแล้ว ผมจะโกนขนให้เตียนทั้งตัวไปเลยครับ
ไม่ต้องห่วงครับ
นาวา!
ห้องแวกซ์เป็นแบบนี้เองสินะ
นี่ฉันต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ
แล้วนี่อะไรเนี่ย
รุ่ยไปหมดเลย
พระเจ้าช่วยกล้วยทอด
- สวัสดีค่ะ - คุณเป็นใครเหรอครับ
ฉันคือคนที่จะมาแวกซ์ให้ค่ะ
คุณเป็นคนแวกซ์ให้ผมเหรอ
ไม่ต้องอายฉันหรอกค่ะ
ฉันเคยทำให้ลูกค้าผู้ชายมาหลายคนแล้วค่ะ
งั้นเหรอครับ
งั้นก็ได้ครับ
ถ้างั้นเริ่มเลยนะคะ นอนลงได้เลยค่ะ
ต้องเอาเจ้าตัวนี้ไปไว้ที่ไหนครับ
เก็บไว้เถอะค่ะ เดี๋ยวคุณก็ต้องใช้
ถอดชุดออกได้เลยค่ะ
จะเริ่มเลยนะคะ
เจ็บนิดนึง อดทนหน่อยนะคะ
ฉันจะดึงเลยนะคะ
นี่มันอะไรกันเนี่ย
เพราะแบบนี้ ถึงได้เอาตุ๊กตามาไว้...
นี่พี่ปั่นยอดวิวอีกแล้วเหรอ
ต้องทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอ
ใครๆ เขาก็ทำกันทั้งนั้นแหละ
ทำไมยอดวิวของฉันถึงได้ต่ำขนาดนี้นะ
- ซอจิน - หืม
- ขอยืมแอกเคาต์เธอหน่อยสิ - ทำไม
เอามาเม้นน่ะ
ฝันไปเถอะ
ซอจิน
ฉันลองแต่งเพลงขึ้นมาเพลงนึง
- อยากลองฟังดูมั้ย - ฮะ
พี่แต่งเพลงแล้วเหรอ
เพลงเหรอ เพลงอะไร
- พูดถึงเรื่องอะไรกันเหรอ - คือว่า...
- พี่ยุนอาเขาฝันอยากเป็นแรปเปอร์น่ะ - แรป... แรปเปอร์เหรอ
- อย่างนี้คุณยุนอาก็แรปได้น่ะสิ - ใช่ค่ะ
ฉันเลยแต่งเพลงเกี่ยวกับซอจินขึ้นมาค่ะ
- อยากลองฟังดูมั้ยคะ - อยากสิครับ
ไม่คิดว่าคุณจะมีความสามารถด้านนี้ด้วย
ช่วยเล่นทำนองให้หน่อยค่ะ
♪ เย่ ♪
♪ จัดไป ♪
♪ ตาของเธอ เฉียบเหมือนเหยี่ยว ♪
♪ สายตาเหยี่ยว ที่มองหาข่าวเด็ด ♪
♪ เวลาเธอหิว มันคือตอนบ่าย ♪
♪ แน่จริงก็หลอกฉันให้ได้สิ ♪
♪ ซ่อนตัวไว้ให้ดี ถ้าจับได้เธอตายแน่ ♪
♪ จะจัดการเธอไม่ให้เหลือ ♪
♪ ถ้ากลัวก็อย่าขยับ ♪
♪ เย่ ♪
เป็นไงคะ
อ๋อ ดีมากเลยครับ
มันไม่เหมือนใครแล้วก็... มีเสน่ห์แบบแปลกๆ ดีครับ
จริงเหรอคะ
- ฉันมีอีกเพลงนึง อยากฟังดูมั้ยคะ - ไม่เป็นไรครับ
ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ คือว่า...
ผมต้องไปอาบน้ำก่อน ไว้ค่อยฟังวันหลังแล้วกัน
ไว้วันหลังนะครับ
ซอจิน
ฉันจะเริ่มเลยนะ
♪ จัดไป ♪
♪ ชื่อของฉันคือ ฮันยุนอา ♪
♪ ส่วนชื่อภาษาอังกฤษคือ ยุนอา ฮัน ♪
♪ ส่วนชื่อของเธอคือ คังซอจิน ♪
♪ ถ้ากลับคำก็จะเป็น จินซอคัง ♪
อึ้งจริงๆ
เธอจะเป็นแรปเปอร์ได้ยังไงกัน
มองอะไรวะ ออกไปเลย
ขอโทษที พี่ก็บอกสิว่าพี่ใช้ห้องน้ำอยู่
ก็ฉันอาบน้ำอยู่นี่
เดี๋ยวนะ
พี่ นั่นมันอะไรน่ะ
ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
ไม่มีอะไร
จะไม่มีอะไรได้ยังไง
- ไม่มีอะไรจริงๆ - ขอผมดูหน่อย
แล้วมันหายไปไหน
- แกคิดไปเองมากกว่า - คิดบ้าอะไรล่ะ
- มันหายไปไหน - เลิกพลิกตัวฉันได้แล้ว
- แล้วรักแร้พี่ล่ะ - เฮ้ย
อะไรนะ "บราซิลเลียน แวกซิ่ง" งั้นเหรอ
ทำไมพี่ต้องทำด้วยล่ะ
ก็ผู้กำกับสั่งให้ทำ ฉันจะขัดได้ยังไง
ถ้าไม่ทำเขาจะไม่ให้บทฉัน
พี่นี่มันบ้าสุดโต่งจริงๆ
- แล้วพี่ได้บทอะไร - นักว่ายน้ำเบอร์แปด
ชื่อยังไม่มี คงเป็นแค่ตัวประกอบไร้บทอีกสินะ
ได้เบอร์แปดก็ดีแล้วนะ
มีนักว่ายน้ำเข้าฉากตั้ง 28 คน น่าเคาะปากแกจริงๆ
งั้นเหรอคะ
- มีนักว่ายน้ำเข้าฉากตั้ง 28 คนเลยเหรอ - หุบปากไปเลย
คุณจีซูโทรมา
ฮัลโหล
ครับ คุณจีซู ผมจุนกีครับ
พรุ่งนี้เหรอครับ
พรุ่งนี้ผมว่างครับ ทำไมเหรอครับ
กับคุณแม่เหรอครับ
ครับ ได้เลยครับ
เจอกันพรุ่งนี้นะครับ
พี่มีแฟนใหม่อีกแล้วเหรอ
ครั้งนี้จะนานสักแค่ไหนกันเชียว
ครั้งนี้ฉันจริงจังนะเว้ย
เราถึงกับนัดทานข้าวกับแม่ของเธอเลยนะ
งั้นเหรอ ท่าทางครั้งนี้พี่จะจริงจังจริงๆ สินะ
ก็บอกแล้วไง
ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนเลยนะ
ดงกู
ตอนแกคบกับซูอา แกรู้สึกแบบนี้มั้ย
ใช่
ก็ประมาณนั้นแหละ
- พี่นี่มัน... - ทำไมล่ะ
ฉันก็แค่ถามเฉยๆ
- ขอโทษที - พี่ไม่ต้องขอโทษผมหรอก
- ขอให้โชคดีล่ะ - ขอบใจ
พี่นี่ชอบพูดไม่ดูสถานการณ์เลยนะ
พี่เอาเรื่องซูอาขึ้นมาพูดได้ยังไง
ฉันไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย
ดงกูบอกเองว่าไม่เป็นไร แล้วเธอจะมาโมโหแทนทำไม
แต่พี่เขาดูไม่โอเคนะ
- ช่างมันเถอะ เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ - แล้วพี่ก็พูดว่า "ขอบใจ" เนี่ยนะ
มาทำอะไรตรงนี้เหรอคะ
แค่นั่งเฉยๆ น่ะ
กำลังคิดเรื่องคุณซูอาอยู่ใช่มั้ยคะ
คงลำบากมากเลยใช่มั้ยคะ
ถึงคุณไม่พูดออกมาฉันก็รู้ดี
แล้วก็รู้ว่าไม่มีคำไหนที่จะมาปลอบใจได้ด้วย
ฉันเลยเตรียมของอย่างนึงมาให้คุณ
อะไรเหรอครับ
♪ เย่ ♪
♪ จัดไป ♪
♪ ความเจ็บปวดของการจากลา มันฝังในใจ จนน้ำตาไหล ♪
♪ ต่อให้เศร้าหรือเหงาแค่ไหน ก็อย่าร้องไห้ไปเลย ♪
อยู่ดีๆ คุณมาร้องแรปทำไมเนี่ย
♪ มองมาที่ตาฉันดูสิ ♪
♪ เรดซัน ลืมเรื่องซูอาไปเถอะ ♪
♪ ลบเธอทิ้งไปเลย ♪
พอแล้ว คุณจะร้องแรปทำไมเนี่ย
คุณบ้าไปแล้วเหรอ
♪ แล้วก็วิ่งหนีไปซะ ♪
♪ วิ่งไปหาความฝันของคุณ ♪
♪ วิ่งไปเถอะ แต่จะไปที่ไหนล่ะ ♪
เลิกร้องได้แล้ว คุณจะร้องทำไมเนี่ย
แปลกคนจริงๆ จะมาร้องแร็ปทำไม
♪ เบอร์ลิน คานส์ อคาเดมี ♪
- ♪ เวนิซ ♪ - พอได้แล้ว!
- งานเทศกาลหนังนานาชาติเมืองปูซาน - เลิกร้องได้แล้ว!
แล้วพี่จุนกีล่ะ
เห็นแต่งตัวซะหล่อ ออกไปพบแม่แฟนตั้งแต่เช้าแล้ว
จริงด้วย
วันนี้พี่ต้องออกไปทำงานใช่มั้ย
ใช่ ฉันต้องไปถ่ายงานเลี้ยงครบรอบหนึ่งขวบ
ส่วนเธอก็จะไปห้องสมุดสินะ
อืม มีนัดอ่านหนังสือน่ะ
แล้วยัยป้านั่นอยู่ดีๆ เป็นอะไรไป
- เย่! - ความฝันของเธอคือการเป็นแรปเปอร์น่ะ
แรปเปอร์เหรอ สภาพนี้เนี่ยนะ
ฉันดันไปสนับสนุนให้เธอลองดูซะด้วยสิ
เธอเป็นคนสนับสนุนเหรอ ยัยบ๊อง
ฝันน่ะฝันได้ แต่แบบนี้มันเกินไปนะ
รีบห้ามเธอก่อนที่จะสายไปดีกว่า
เราไม่รู้ว่าป้าแกจะไปก่อเรื่องอะไรอีก
แต่เธอดูจริงจังมากเลยนะ
นั่นมันปัญหาของเธอ ฉันไปทำงานก่อนล่ะ
- เอาไปกินอันนึงสิ - ไม่เอา
จีซูเล่าเรื่องเธอให้ฉันฟังเยอะเลยนะ
ฉันเลยอยากมาเห็นเธอตัวเป็นๆ
เธอเป็นคนหล่อและสุภาพอย่างที่ฉันได้ยินมาจริงๆ
คุณแม่ชมเกินไปแล้วครับ
แหม มีถ่อมตัวด้วย
ขอบคุณครับ
แป๊บนึงนะจ๊ะ
ตามสบายเลยครับ
ฮัลโหล
โอเค ฉันจะรีบไป
ขอโทษทีนะ
พอดีมีธุระด่วน ฉันคงต้องขอตัวก่อน
- ขอโทษทีนะจ๊ะ - ไม่เป็นไรครับ
เดินทางปลอดภัยนะครับ
- ผมขอส่งตรงนี้นะครับ - จ้ะ
สงสัยผมจะกังวลมากไป ขาเหมือนไม่มีแรงเลย
ผมดูเป็นยังไงบ้าง
- คุณแม่ดูชอบคุณมากเลยค่ะ - จริงเหรอครับ
ค่อยยังชั่วหน่อย
เยี่ยมไปเลย อีจุนกี
แต่ทำไมถึงยังไม่มาอีกนะ
จะมีคนมาอีกเหรอครับ
น้องสาวฉันเลิกงานเร็ว ก็เลยจะแวะมาเจอคุณน่ะค่ะ
ชักจะกังวลอีกแล้วสิ
- ขอโทษที่มาสายนะคะพี่ - ไม่เป็นไรจ้ะ
คุณจุนกี ทักทายกันก่อนสิคะ
นี่คือน้องสาวฉัน จีมิน
ผมอีจุนกีครับ
ฉันคือคนที่จะมาแวกซ์ให้ค่ะ
ทำไม...
มีอะไรเหรอ พวกคุณสองคนรู้จักกันเหรอ
คือว่า...
มีอะไร บอกฉันมาเร็วๆ สิ
- พวกคุณคงไม่เคยคบกันมาก่อนใช่มั้ย - เปล่านะ
ไม่ใช่นะครับ
- ไม่ใช่ครับ - ถ้างั้นมันคืออะไรล่ะคะ
มีอะไรกัน บอกฉันมาสิ
ความจริงแล้ว...
แฟนของพี่มาที่ร้านของฉันเมื่อวานนี้น่ะ
คุณจุนกีเนี่ยนะ
คุณจุนกีแวกซ์มาเหรอคะ
คือว่ามันเป็นส่วนหนึ่ง... ของบทที่ผมได้รับ
- เรื่องงานน่ะครับ - อย่างนี้นี่เอง
ไม่เห็นเป็นไรเลย อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้เป็นคนทำเอง
อะไร
อย่าบอกนะว่า...
เธอเป็นคนแวกซ์ให้คุณจุนกีเหรอ
ก็ที่ร้านไม่มีพนักงานผู้ชายนี่นา
มันไม่ได้เป็นเรื่องแปลกสักหน่อย
มันเป็นงานของฉันน่ะ
- แค่งาน - แค่งาน
คุณจีซู!
คุณจีซู รอก่อนครับ
คุณจีซู ผมขอโทษ
ผมจะไปรู้ได้ยังไงว่าเธอเป็นน้องสาวของคุณ
แล้วที่ผมทำไปก็เพราะต้องถ่ายหนัง
มือคุณฉันยังไม่ได้จับเลย
แต่น้องฉันกลับได้เห็น...
- เธอกลับได้เห็นหมดเลย - หมดเลยเหรอ
เรื่องนั้น...
เพราะมันเป็นงานของเธอนี่นา
เข้าใจแล้วค่ะ
แต่ฉันก็ยังไม่สบายใจอยู่ดี
ฉันขอตัวกลับบ้านก่อน
เดี๋ยวก่อนสิ คุณจีซู
คุณจีซู!
อยากจะบ้าตายจริงๆ
ทำไมเธอต้องเป็นน้องสาวของคุณจีซูด้วยนะ
- พร้อมหรือยัง - อืม
นายไม่ได้ถ่ายมาตั้งนาน นายทำไหวแน่นะ
ผมคือคังดงกูนะ
พี่ก็น่าจะรู้ฝีมือฉันนะ
แล้วทำไมไม่ไปทำวงการหนังซะเลยล่ะ
มาทำงานนี้ทำไม
นายล้มเลิกเรื่องถ่ายหนังไปแล้วเหรอ
เปล่า อีกไม่นานผมจะกลับไปทำแน่
แต่ผมต้องหาเงินทุนไปทำก่อน
ก็ดีแล้ว อย่าล้มเลิกแบบฉันซะล่ะ
ทำฝันให้เป็นจริงให้ได้
แน่นอน ขอบคุณนะพี่
มินซอ หนูเลิกร้องไห้ได้แล้ว
ปาร์ตี้จะเริ่มแล้วนะ
ขอโทษนะคะ
- นี่คุณไม่คิดจะทำอะไรหน่อยเหรอ - อะไรนะครับ
แล้วผมต้องทำอะไรเหรอครับ
ทีตากล้องคนอื่นยังพยายามทำให้เด็กหัวเราะเลย
คุณก็ทำอะไรสักอย่างสิ
ทำให้เด็กหัวเราะเหรอ ผมไม่ใช่ดาราตลกสักหน่อย
ขอโทษด้วยครับ คุณแม่
วันนี้เขาเพิ่งมาทำงานวันแรกน่ะครับ
ขอเวลาสักครู่นะครับ
นี่แกมัวทำบ้าอะไรอยู่
เด็กร้องไห้ แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะ
งานแบบนี้ สิ่งสำคัญไม่ใช่ถ่ายวิดีโอ แต่คือการทำให้เด็กหัวเราะต่างหาก
ดูฉันให้ดีนะ
ว่าไงจ๊ะ มินซอ
ดูลุงนะ
เห็นมั้ย เห็นหรือยัง
ไหนลองทำดูซิ
- พี่จะให้ผมลองทำเหรอ - นี่ ดงกู
นายคิดว่าการหาเงินมันง่ายหรือไง
ถ้าไม่อยากทำก็กลับไปเลย
- กลับไปเลย - ไม่ใช่อย่างนั้น
ผมจะลองทำดู
ทำให้ดีๆ ล่ะ
ซอจิน ฉันขอยืมโน้ตบุ๊กหน่อยได้มั้ย
ทำไมเหรอ
พอดีฉันต้องส่งใบสมัครออนไลน์น่ะ
สมัครอะไรเหรอ
รายการ "Show Me the Money"
อะไรนะ "Show Me the Money" เหรอ
ฉันอยากให้นักแรปมืออาชีพ มาวิจารณ์เพลงของฉันน่ะ
พี่คะ ฉันว่ารีบร้อนตัดสินใจไปหน่อยนะ
ฉันเข้าใจ
ว่าความสามารถฉันยังดีไม่เท่าพวกมืออาชีพ
แต่ฉันว่าฉันทำได้
คือว่า พี่คะ...
ที่ผ่านมาที่ฉันไม่พูด เพราะฉันกลัวพี่เสียใจ แต่จริงๆ แล้ว...
มันโคตรแย่เลย
หมายความว่ายังไง
เพลงของพี่มันมั่วซั่วไปหมด
ฉันแรปแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
ความจริงแล้วระดับพี่ ไม่ว่าใครก็แรปได้
ฉันยังทำได้เลย
งั้นเหรอ
อย่างนี้นี่เอง
แล้วทำไม่ถึงไม่บอกฉันล่ะ
ฉันขอโทษ
- ฉันไม่อยากทำร้ายความรู้สึกพี่น่ะ - ไม่เป็นไร
ลืมมันไปเถอะ
นี่ฉันใจร้ายเกินไปหรือเปล่านะ
ทำไมฉันต้องไปสนับสนุนพี่เขาด้วย
ไม่รู้ด้วยแล้ว
รามยอนอืดหมดเลย
- หิวจัง - กลับมาแล้วเหรอ
พี่เป็นอะไรไปอีกล่ะ
ไม่ต้องมาถาม
- เธอต้มรามยอนเหรอ - ใช่
ขอฉันกินคำนึงสิ
นี่มันของฉันนะ พี่ก็ต้มกินเองสิ
พี่ไปกินข้าวเที่ยงกับแม่แฟนมาไม่ใช่เหรอ
ก็ดันเกิดเรื่องน่ะสิ เลยไม่ได้กินเลย
ขอคำเดียวน่า เอามานี่
บอกว่าไม่ให้ไง ไปต้มเองสิ
ยัยขี้งก
ขอคำเดียวเอง
ปล่อยนะ
แรงเยอะแบบนี้ ไปยกเวตมาหรือไง
- เอามานี่ - นี่ของฉันนะ
เพราะเธอสะบัดมันถึงได้หกหมดเลย
โอ๊ย อะไรอีกวะ
มันไหลเข้าไปแล้ว
- คังซอจิน! - ฉันขอโทษ
ความเป็นชายของผมมันจบแล้วใช่มั้ยครับ
หมอครับ ผมจะทำยังไงดี
หมดกัน อีจุนกี!
คังซอจิน!
คังซอจิน เธอ...
คุณหมอคะ รีบทำอะไรสักอย่างสิคะ
ขอโทษด้วยค่ะ
ช่วยเรียกอาจารย์หมออีกรอบทีสิ
อาจารย์กำลังมาค่ะ
ฉันเพิ่งผ่าตัดเสร็จ นี่มันเรื่องอะไรกัน
คือว่า...
คุณหมออินเทิร์นรู้สึกอายก็เลยไม่กล้าดูคนไข้น่ะค่ะ
นี่เธอกล้าเรียกตัวเองว่าหมอเหรอ
เดี๋ยวมาพบฉันทีหลังด้วย
แล้วเขามีปัญหาเรื่องอะไรล่ะ
- จุนกีเหรอ - คุณเป็นใครเหรอครับ
ฉันเองจ้ะ แม่ของจีซู
คุณแม่ ช่วยทำอะไรสักอย่าง...
คุณแม่...
คุณแม่มาที่นี่ได้ยังไงครับ
ฉันเป็นหมอที่นี่
แล้วเธอไปโดนอะไรมาเหรอ
เขาทำรามยอนร้อนๆ หกใส่ตัวเองค่ะ
เดี๋ยวขอฉันดูหน่อยนะ
ไม่ครับ ไม่เป็นไรครับ
ผมไม่เป็นไรจริงๆ ผมต้องไปแล้ว
ผมจะกลับบ้าน
ไม่เป็นอะไรได้ยังไง สภาพนี้จะไปที่ไหนได้อีก
แต่ผมไม่เป็นไรจริงๆ นะครับ
จุนกี ฉันเป็นหมอก่อนที่จะมาเป็นแม่ของจีซูนะ
ช่วยจับคนไข้ให้ที
จับผมเหรอ จับทำไมครับ
จับผมทำไม
อยู่เฉยๆ
คุณแม่ๆ
ไม่นะๆ
- ไม่นะ คุณแม่ - บอกว่าให้อยู่เฉยๆ
อย่านะ อย่ามอง!
อย่านะ!
นี่มัน... นี่มันอะไรเนี่ย
อี๋
ถึงว่าล่ะ
แค่รามยอนหกใส่ไม่น่าจะลวกผิวได้หนักขนาดนี้
เพราะแบบนี้เองสินะ
การรักษาราบรื่นดี เธอกลับบ้านได้เลยนะ
ขอบคุณครับ คุณแม่
คุณจุนกี
คุณจีซู
มาแล้วเหรอ
ฉันต้องไปตรวจคนไข้ต่อ ขอตัวก่อนนะ
ฉันก็ขอตัวไปรอข้างนอกนะ
- คุณจีซู... - คุณจุนกี
ทำไมคุณถึงทำแบบนี้กับฉัน
ให้น้องสาวฉันแวกซ์ให้ไม่พอ ตอนนี้แม่ฉันยังจะ...
คุณคิดจะโชว์ให้ทุกคนดูยกเว้นฉันเหรอคะ
แล้วทีนี้ฉันจะไปสู้หน้าแม่กับน้องได้ยังไง
- คุณจีซู... - ช่างมันเถอะค่ะ
ฉันไม่อยากได้ยินอะไรอีกแล้ว เราเลิกกันเถอะค่ะ
- คุณหมายความว่ายังไง - ขอโทษค่ะ
ฉันรับเรื่องพวกนี้ไม่ไหวแล้ว
โชคดีนะคะ คุณจุนกี
เดี๋ยวก่อน คุณจีซู
คุณจีซู!
คุณจีซูๆ
หายใจไว้ คุณจีซู!
คุณจีซู ฟังผมอธิบายก่อน
คุณจีซู
♪ มีหมีสามตัวอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง ♪
♪ มีพ่อหมี แม่หมี ♪
♪ แล้วก็ลูกหมี ♪
นี่คุณทำอะไรของคุณคะเนี่ย
เด็กร้องยิ่งกว่าเดิมอีก
- ไม่มีมุกอื่นแล้วเหรอคะ - งั้นผมขอลองอีกรอบนะครับ
มินซอจ๊ะ
ขอบคุณที่เกิดมาเป็นลูกของพ่อกับแม่นะจ๊ะ
สุขสันต์วันเกิดปีแรก พ่อกับแม่จะรักลูกไปตลอดชีวิตเลยจ้ะ
พี่ก็เลยทำแบบนั้นจนเลือดไหลเลยเหรอ
ก็มันเป็นวิธีเดียวที่ทำให้เด็กยิ้มได้นี่
หาเงินนี่มันไม่ง่ายเลยจริงๆ
ลำบากจริงๆ
คุณจีซู
คุณจีซู ฟังผมอธิบายก่อน
อย่าเพิ่งวางสิ คุณจีซู
ผมไม่ได้ตั้งใจทำนะ
ฟังผมอธิบายก่อนสิ คุณจีซู
ทำไมเหรอ เธอจะเลิกกับพี่จริงๆ เหรอ
แล้วพี่จะไปแวกซ์ทำไมก็ไม่รู้
ฉันก็ต้องทำตามที่ผู้กำกับสั่งสิ
เดี๋ยวพี่ก็ได้เจอคนใหม่
สู้ๆ นะ
ฉันเสียใจที่ต้องเลิกกับคุณจีซู
แถมยังต้องมากังวลว่า จะเป็นนักแสดงไม่ได้อีกตลอดชีวิต
อย่าพูดอะไรแบบนั้นสิ
ดูอย่างฮวางจองมินสิ เขาใช้เวลาตั้งสิบปีกว่าจะได้เป็นดาราชื่อดัง
- หรืออย่างกวักโดวอนก็ใช้เวลาตั้ง 20 ปี - แล้วไง
จะให้ฉันใช้เวลา 20 ปีเหมือนเขาหรือไง
ฉันแค่จะบอกว่าถ้าพี่พยายาม สักวันนึงก็ต้องได้เป็นแบบพวกเขาแน่นอน
ถึงพี่จะชอบก่อเรื่อง แต่พี่ก็แสดงเก่งนะ
เรื่องนั้นฉันก็รู้ ว่าฉันแสดงดี
ใครๆ เขาก็รู้กันทั้งนั้น
นั่นสิ พวกเราต้องสู้ๆ กันนะ
แล้วสักวัน วันของพวกเราก็จะมาเอง
มันต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว
เรามากินข้าวเพื่อเพิ่มพลังกันดีกว่า
ผมหิวจะตายอยู่แล้ว
- หิวมากเลย - แกก็หิวตลอดนั่นแหละ
แกเคยไม่หิวด้วยเหรอ
ตอบมาสิ
มัฟฟินนี่นา
มื้อเย็นวันนี้ ทานมัฟฟินแทนแล้วกันนะคะ
ฉันไม่มีอารมณ์ไปจ่ายตลาด ก็เลยทำมัฟฟินให้แทน
พี่คะ
พี่ยังโกรธฉันอยู่อีกเหรอ
เปล่านี่ ไม่ได้โกรธเธอสักหน่อย
อารมณ์ดีมากเลยล่ะ ดีจนจะลอยอยู่แล้ว
งั้นเหรอ พี่ไม่ได้โกรธฉันจริงด้วย
ไม่ได้โกรธเลย
- พี่ทำเองจริงๆ เหรอ - ทำไม
เธอก็ทำได้เหมือนกันสินะ
ไม่ว่าใครต่างก็ทำแบบฉันได้ทั้งนั้น
ไม่ใช่อย่างนั้น แต่มันอร่อยจริงๆ
พวกพี่ลองกินดูสิ
ลองกินดูๆ
อร่อยนะเนี่ย
นี่คุณเป็นคนทำเองจริงๆ เหรอ
อร่อยกว่าที่ขายที่ร้านอีกนะ
- จริงเหรอคะ - จริงสิ
ฉันว่าพี่มาเป็นเชฟทำขนมปังแทนแรปเปอร์ดีมั้ย
เชฟทำขนมเหรอ
ความจริงแล้ว ความฝันที่สองของฉัน ก็คือเป็นเชฟทำขนมนี่แหละ
จริงเหรอ ถ้างั้นพี่มาเป็นเชฟทำขนมดีกว่า
เอางั้นเหรอ
- แต่ฉันยังรู้สึกอยากแรป... - พี่คะ
รู้แล้วน่า ฉันแค่ล้อเล่นเฉยๆ
- มันอร่อยจริงๆ เหรอคะ - ใช่
พี่ควรเป็นเชฟทำขนมนะ
อร่อยอยู่นะ
- จริงเหรอคะ - พี่ก็มีพรสวรรค์เหมือนกันนะเนี่ย
อร่อยจริงเหรอ
ดูเนียนมาก
เยี่ยมมาก
ดูสมจริงมาก
ดีมาก ดีจริงๆ
พอโกนขนหมด นายก็ดูเป็นนักว่ายน้ำจริงๆ
ขอบคุณครับ
ผมจะทำให้เต็มที่เลยครับ
เอ๊ะ นายโกนขนรักแร้ด้วยเหรอ
เยี่ยมมาก
คนต่อไป
เยส!
โอ้โห
- นี่นายโกนผมมาด้วยเหรอ - ครับ ผู้กำกับ
ถ้ามันทำให้ผมดูสมจริง ผมก็ไม่ต้องการผมหรอกครับ
เยี่ยมมาก
ทำดีมาก
แบบนี้แหละถึงจะเรียกว่านักแสดง
พี่ซูฮยองมาถึงแล้วครับ
- ถึงแล้วเหรอ - ครับ
หนาวจัง
หนาวมากเลย
ซูฮยอน นายไม่ได้แวกซ์มาเหรอ
เปล่านะ เพราะผมขี้หนาวน่ะ
ถ้าไม่มีขน ผมหนาวตายเลย
แต่นี่มันหนังเกี่ยวกับนักว่ายน้ำนะ นายต้องทำให้มันสมจริงสิ
พี่
ผมแค่แสดงเป็นนักว่ายน้ำ ไม่ใช่นักว่ายน้ำจริงๆ สักหน่อย
ถ้าพี่อยากให้โกนขนให้หมด พี่ก็ไปจ้างคนอื่นแล้วกัน
ไม่เป็นไรๆ
ขนมันไม่ได้สำคัญขนาดนั้นหรอก
ถ่ายต่อเลย
แล้วทำไมคนพวกนี้ถึงได้ผิวเนียนกันขนาดนี้ล่ะ
พวกเขาทำให้ผมดูแปลกนะ
เดี๋ยวคนดูก็มาวิจารณ์ผมหรอก
แบบนี้ผมถ่ายให้ไม่ได้หรอกนะ
จริงด้วย งั้นเอายังไงดี
งั้นเราจะมาถ่ายฉากเชียร์นักกีฬาก่อน
ขอให้ใส่อารมณ์กันให้เต็มที่ ขอสมจริงหน่อยนะ
- เข้าใจใช่มั้ยครับ - ครับ
พร้อม...
แอกชัน
สู้ๆ
- สู้ๆ - สู้ๆ
มีเรื่องสุดยอดเกิดขึ้นกับฉัน
ฉันจะได้เล่นหนังแล้ว
รู้มั้ยว่าใครเป็นนักแสดงนำ
คิมฮีจาไง
ฉันไม่ชอบคนที่ใช้เส้นสายเพื่อเข้ามาทำงาน
นี่มันแค่ซ้อมไม่ใช่เหรอ
อะไรนะ ซ้อมเหรอ
ฉันบอกให้เธอใจเย็นๆ แล้วนะ
คนก่อนโดนแอดมิตยาวสี่สัปดาห์
ทำไมถึงไปทำแบบนั้นในงานเลี้ยงของคนอื่น
ถ้าเกิดมีแขกเห็นเข้าล่ะ
จางกุน
ทำไงดีล่ะเนี่ย
ฉันได้ไปสัมภาษณ์แล้ว
วิธีการสัมภาษณ์ของเราอาจจะแปลกสักหน่อย
พวกคุณมีแฟนหรือเปล่า
ถ้าอยากจะดื่มขนาดนั้น ก็โทรชวนน้องสาวคุณมาดื่มสิ
นี่เธอเป็นบ้าหรือไง
ช่วยปล่อยมือด้วยค่ะ ฉันจะไม่พูดดีๆ เป็นครั้งที่สอง
ยุนอา คุณต้องตอบนะ
เกิดอะไรขึ้นอย่างพี่กับพ่อของซอลเหรอคะ
ชีวิตเธอคงลำบากน่าดู
ทำไมเราไม่ตามหาพ่อของซอลล่ะ
ผมมาหาคุณยุนอา
พี่จุนซอง พี่หาฉันเจอได้ยังไงเนี่ย
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย